Τρίτη, 26 Απριλίου 2016

ΦΠΑ ΣΤΙΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ - ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΩΣ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΕΕ - ΥΠΟΘΕΣΗ C-543/14

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ
ELEANOR SHARPSTON
της 10ης Μαρτίου 2016 (1)
Υπόθεση C‑543/14
Ordre des barreaux francophones et germanophone κ.λπ.
Vlaams Netwerk van Verenigingen waar armen het woord nemen ASBL κ.λπ.
Jimmy Tessens κ.λπ.
Orde van Vlaamse Balies
Ordre des avocats du barreau d’Arlon κ.λπ.
κατά
Conseil des ministres
[αίτηση του Cour constitutionnelle (Βέλγιο)
για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως]
«ΦΠΑ — Οδηγία 2006/112/EΚ — Κύρος και ερμηνεία — Δικηγορικές υπηρεσίες — Μη απαλλαγή από τον ΦΠΑ — Πρόσβαση στη δικαιοσύνη — Δικαίωμα συνδρομής από δικηγόρο — Ισότητα των όπλων — Ευεργέτημα πενίας»

ΥΠΟΘΕΣΗ C-543/14: ΕΠΙΒΟΛΗ ΦΠΑ ΣΤΙΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ - ΕΡΩΤΗΜΑ ΒΕΛΓΙΚΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ


Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Cour constitutionnelle (Βέλγιο) στις 27 Νοεμβρίου 2014 – Ordre des barreaux francophones et germanophone κ.λπ. κατά Conseil des ministres
(Υπόθεση C-543/14)
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
Αιτούν δικαστήριο
Cour constitutionnelle
Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
Προσφεύγοντες: Ordre des barreaux francophones et germanophone κ.λπ.,
Vlaams Netwerk van Verenigingen waar armen het woord nemen ASBL κ.λπ.,
Jimmy Tessens κ.λπ.,
Orde van Vlaamse Balies,
Ordre des avocats du barreau d’Arlon κ.λπ.
Καθού: Conseil des ministres [Υπουργικό Συμβούλιο]
Προδικαστικά ερωτήματα
α) Είναι η οδηγία 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα του φόρου προστιθέμενης αξίας1 , σύμφωνη με το άρθρο 47 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σε συνδυασμό με το άρθρο 14 του Διεθνούς Συμφώνου για τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα και με το άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών, στο μέτρο που υπάγει στον ΦΠΑ τις δικηγορικές υπηρεσίες, χωρίς να λαμβάνει υπόψη, από την άποψη του δικαιώματος συνδρομής από δικηγόρο και της αρχής της ισότητας των όπλων, αν ο αιτών έννομη προστασία που δεν δικαιούται το ευεργέτημα πενίας υπόκειται ή όχι στον ΦΠΑ, δεδομένου ότι το ως άνω άρθρο 47 του Χάρτη αναγνωρίζει σε κάθε πρόσωπο το δικαίωμα να δικαστεί η υπόθεσή του δίκαια, τη δυνατότητα να συμβουλεύεται δικηγόρο και να του αναθέτει την υπεράσπιση και εκπροσώπησή του και το δικαίωμα δικαστικής αρωγής για όσους δεν διαθέτουν επαρκείς πόρους, εφόσον η αρωγή αυτή είναι αναγκαία για να εξασφαλισθεί η αποτελεσματική πρόσβαση στη δικαιοσύνη;

Πέμπτη, 24 Μαρτίου 2016

ΣτΕ 387/2016 (Ολομ.): Μέλη ΔΕΠ ΑΣΕΙ - Έννομο συμφέρον για την προσβολή της πράξεως εκλογής τρίτου προσώπου



Ανώτατα Στρατιωτικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα. Διαδικασία Εκλογής μελών Δ.Ε.Π.. Φύση ελέγχου εκ μέρους της πενταμελούς επιτροπής ενστάσεων του άρθρου 25 του ν. 3187/2003. Έννομο συμφέρον για την άσκηση ενστάσεως ενώπιον του αρμοδίου οργάνου στο πλαίσιο της διοικητικής διαδικασίας επιλογής για την πλήρωση δημόσιας θέσης.

Σάββατο, 19 Μαρτίου 2016

ΣτΕ 656/2016 (Ολομ.): Συνταγματική η κατάργηση οργανικών θέσεων διοικητικού προσωπικού των Πανεπιστημίων



Φύση Κυβερνητικού Συμβουλίου Μεταρρύθμισης. Νομοθετική εξουσιοδότηση. Υπεξουσιοδότηση. Κατάργηση οργανικών θέσεων. Διαθεσιμότητα υπαλλήλων. Πλήρης αυτοδιοίκηση Πανεπιστημίων. Έλεγχος κανονιστικών πράξεων της Διοικησης.

Πέμπτη, 18 Φεβρουαρίου 2016

ΣτΕ 396/2016: Προϋποθέσεις παραδεκτού ασκήσεως αιτήσεως αναιρέσεως - εξετάζονται αυτοτελώς για κάθε υπόθεση, ανεξαρτήτως της συνάφειας που εμφανίζει με άλλη υπόθεση



Απορριπτέα ως απαράδεκτη η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως, δεδομένου ότι οι προϋποθέσεις που τάσσονται με το άρθρο 12 παρ. 1 του ν. 3900/2010 εξετάζονται αυτοτελώς για κάθε υπόθεση, ανεξαρτήτως της συνάφειας που ενδεχομένως εμφανίζει με άλλη υπόθεση (ΣτΕ 2764/2014) και το αναιρετικό δικαστήριο δεν δύναται να εξετάσει αυτεπαγγέλτως λόγο για το κατ’ εξαίρεση παραδεκτό της αιτήσεως αναιρέσεως (ΣτΕ 2675, 464/2015, 1303/2014). Εξ άλλου, η τυχόν ύπαρξη ομοειδών αιτήσεων αναιρέσεως, οι οποίες δεν κατατίθενται κατά τον αυτό χρόνο από όλους τους διαδίκους δεν έχει ως αυτόθροη συνέπεια την ενιαία κρίση από το Συμβούλιο της Επικρατείας για όλες τις υποθέσεις με αυτεπάγγελτη λήψη υπ’ όψιν λόγου άρσεως του απαραδέκτου κατά το άρθρο 12 παρ. 1 του ν. 3900/2010 (ΣτΕ 164/2009, 688, 816/2015). Κατά τη μειοψηφήσασα, όμως, γνώμη, οι διατάξεις του άρθρου 12 παρ. 1 του ν. 3900/2010 υπαγορεύθηκαν ιδίως από την ανάγκη αποσυμφορήσεως του Συμβουλίου της Επικρατείας από μεγάλο αριθμό αναιρετικών δικών, στις οποίες δεν τίθενται σοβαρά νομικά ζητήματα ή τίθενται ζητήματα, τα οποία έχουν ήδη επιλυθεί, πλην η θέσπιση από το νομοθέτη του κανόνα του απαραδέκτου της παρ. 3 του άρθρου 53 του π.δ. 18/1989, όπως ισχύει, πρέπει να εναρμονίζεται με το θεσμικό ρόλο του Συμβουλίου της Επικρατείας, ως του ανωτάτου διοικητικού δικαστηρίου της Χώρας, το οποίο είναι επιφορτισμένο με τον έλεγχο της ορθότητας των αποφάσεων των τακτικών διοικητικών δικαστηρίων και την εξασφάλιση της ενότητας της νομολογίας, κατά τρόπον ώστε να μην παραμένουν στο νομικό κόσμο αποφάσεις των τακτικών διοικητικών δικαστηρίων αντίθετες με αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ 1524/2015, 1987/2015, 892/2015, βλ. και αιτιολογική έκθεση του ν. 3900/2010). Επομένως, κατά τη γνώμη αυτή, η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως, σύμφωνα με όσα ήδη εκτέθηκαν, πρέπει να θεωρηθεί ότι ασκείται παραδεκτώς από της προεκτεθείσης απόψεως. Παραπομπή στην επταμελή σύνθεση.

ΣτΕ 382/2016 (7μ.): Οι διαφορές από τις πράξεις τοποθετήσεως προσωρινών προϊσταμένων γενικών διευθύνσεων, κατά το άρθρο 5 του ν. 4275/2014, υπάγονται στην αρμοδιότητα του διοικητικού εφετείου



Κατά την έννοια των διατάξεων των άρθρων 1 (παρ. 1 και 2), 5 και 5Α 5 του ν. 702/1977 και ειδικότερα του άρθρου 1 , μεταξύ των υποθέσεων που δικάζονται σε πρώτο και τελευταίο βαθμό από το Συμβούλιο της Επικρατείας περιλαμβάνονται οι αιτήσεις ακυρώσεως που αφορούν την ανάθεση καθηκόντων για ορισμένο χρόνο «κατόπιν επιλογής» σε προϊσταμένους γενικών διευθύνσεων των υπηρεσιών του Δημοσίου και των νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου, εφόσον η ανάθεση των καθηκόντων αυτών διενεργείται κατόπιν ουσιαστικής αξιολόγησης και σύγκρισης των υποψηφίων υπαλλήλων και εφόσον τα καθήκοντα προϊσταμένου γενικής διεύθυνσης ανατίθενται για «ορισμένο χρόνο». Περαιτέρω, η απόφαση περί τοποθέτησης προσωρινών προϊσταμένων γενικών διευθύνσεων, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 5 του ν. 4275/2014, δεν συνιστά ανάθεση καθηκόντων προϊσταμένων γενικών διευθύνσεων για ορισμένο χρόνο και κατόπιν επιλογής, κατά την έννοια του άρθρου 1 παρ. 2 περ. στ΄ του ν. 702/1977, όπως ισχύει, καθώς, αφενός, η τοποθέτηση αυτή είναι προσωρινή και όχι για ορισμένη θητεία και, αφετέρου, η επιλογή των προς τοποθέτηση υπαλλήλων δεν γίνεται κατόπιν συγκριτικής ουσιαστικής αξιολόγησής τους, αλλά βάσει τυπικών κριτηρίων και επικουρικώς κατόπιν εκτίμησης της γενικής υπηρεσιακής εικόνας και των προσόντων τους. Συνεπώς, οι σχετικές διαφορές υπάγονται στην ακυρωτική αρμοδιότητα του διοικητικού εφετείου.

Τετάρτη, 3 Φεβρουαρίου 2016

ΣτΕ 215/2016 (Ολομ.): Προσβολή διατάξεως τυπικού νόμου - προϋποθέσεις ακυρωτικού ελέγχου


Όταν η εκ του νόμου ατομική ρύθμιση εννόμου σχέσεως ή καταστάσεως είναι εξαντλητική και δεν καταλείπεται στην εκτελεστική λειτουργία αρμοδιότητα για την έκδοση εκτελεστών διοικητικών πράξεων, ο ακυρωτικός δικαστής, τηρώντας τον κανόνα του άρθρου 95 παρ. 1 στοιχ. α΄ του Συντάγματος, αδυνατεί να ελέγξει ευθέως την, υπό μορφή τυπικού νόμου, ατομική ρύθμιση. Δύναται, όμως, στην περίπτωση αυτή, ενόψει των οριζομένων στο άρθρο 20 παρ.1 του Συντάγματος, το οποίο κατοχυρώνει το δικαίωμα παροχής δικαστικής προστασίας, μορφή της οποίας είναι και ο κατά το άρθρο 95 παρ. 1 στοιχ. α΄ του Συντάγματος ακυρωτικός έλεγχος, να δέχεται ως προσβλητή ενώπιον του κάθε πράξη οργάνου της Διοικήσεως η οποία εκδίδεται προς εκτέλεση των οριζομένων στον νόμο, έστω και αν η έκδοσή της δεν προβλέπεται ρητώς σ’ αυτόν. Τούτο δε διότι, άλλως, ο θιγόμενος από την ατομική ρύθμιση του νόμου και μη δυνάμενος να ζητήσει ευθέως την ακύρωσή της θα στερείτο του δικαιώματος για δικαστική προστασία, κατά παράβαση του άρθρου 20 παρ. 1 του Συντάγματος.
Εν προκειμένω, η προσβαλλόμενη διάταξη τυπικού νόμου αποτελεί ρύθμιση κανονιστικού περιεχομένου και όχι «εξαντλητική ρύθμιση ατομικού χαρακτήρα», όπως προβάλλουν οι αιτούντες. Απαράδεκτη η αίτηση ακυρώσεως.

Σάββατο, 30 Ιανουαρίου 2016

ΣτΕ 166/2016 (Ολομ.): Αντισυνταγματική η υπαγωγή σε φόρο κληρονομίας κατά το χρόνο θανάτου του κληρονομουμένου ακινήτων που έχουν κηρυχθεί απαλλοτριωτέα

Οι διατάξεις της παραγράφου 1 του άρθρου 25Α παρ. 1 του ν. 3842/2010 και δή τόσο το εδάφιο α΄, που υπάγει υποχρεωτικώς σε φόρο κληρονομίας κατά τον χρόνο θανάτου του κληρονομουμένου κληρονομιαία ακίνητα που έχουν κηρυχθεί απαλλοτριωτέα, όσο και το απολύτως συναφές επόμενο εδάφιο (β΄), πού τάσσει προθεσμία προς υποχρεωτική υποβολή σχετικής φορολογικής δηλώσεως στις υποθέσεις στις οποίες, εκ του νόμου, είχε μετατεθεί ο χρόνος φορολογίας, είναι, ως αντίθετες προς τις διατάξεις των άρθρων 4 παρ. 5 και 17 του Συντάγματος και 1 του Πρώτου Προσθέτου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ, καθώς και τις απορρέουσες από αυτές αρχές, μη εφαρμοστέες.

Δευτέρα, 25 Ιανουαρίου 2016

ΣτΕ 64/2016: Αρμοδιότητα ΣτΕ επί επενδυτικών διαφορών



Από τις διατάξεις των νόμων 3900/2010 και 4055/2012 συνάγεται ότι με την καταργητική διάταξη του άρθρου 110 παρ. 14 εδαφ. δεύτερο περ. α΄ του ν. 4055/2012 επανήλθε στην ακυρωτική αρμοδιότητα του Συμβουλίου της Επικρατείας η εκδίκαση των αναφυομένων από την εν γένει εφαρμογή της νομοθεσίας περί επενδύσεων διαφορών, οι οποίες, υπό το προϊσχύσαν του ν. 3900/2010 καθεστώς, είχαν χαρακτήρα ακυρωτικών διαφορών υπαγομένων στην αρμοδιότητα του Συμβουλίου της Επικρατείας.

Παρασκευή, 22 Ιανουαρίου 2016

Ν. Κονδύλη, "Σύγκρουση Δημοσίου και Ιδιωτικού Συμφέροντος στην προσωρινή δικαστική προστασία επί διοικητικών διαφορών"

Νικολάου Κονδύλη, "Σύγκρουση Δημοσίου και Ιδιωτικού Συμφέροντος στην προσωρινή δικαστική προστασία επί Διοικητικών Διαφορών" in Σύγκρουση, εχθρότης και δίκαιο,  επιμ. Ι. Στράγγα, Γ. Πρελορέντζου, Ι. Σαρμά, Θ. Μαυρομμάτη, Χ. Παλαιοθόδωρου, Δ. Πυργάκη, Μ. Τσαπόγα, εκδόσεις Σάκκουλα - Nomos Verlag - L' Harmattan, 2015, Πεπραγμένων τομ. 7Β, σελ. 1203-1248 // Νέα Κυκλοφορία.



Τρίτη, 26 Απριλίου 2016

ΦΠΑ ΣΤΙΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ - ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΩΣ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΕΕ - ΥΠΟΘΕΣΗ C-543/14

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ
ELEANOR SHARPSTON
της 10ης Μαρτίου 2016 (1)
Υπόθεση C‑543/14
Ordre des barreaux francophones et germanophone κ.λπ.
Vlaams Netwerk van Verenigingen waar armen het woord nemen ASBL κ.λπ.
Jimmy Tessens κ.λπ.
Orde van Vlaamse Balies
Ordre des avocats du barreau d’Arlon κ.λπ.
κατά
Conseil des ministres
[αίτηση του Cour constitutionnelle (Βέλγιο)
για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως]
«ΦΠΑ — Οδηγία 2006/112/EΚ — Κύρος και ερμηνεία — Δικηγορικές υπηρεσίες — Μη απαλλαγή από τον ΦΠΑ — Πρόσβαση στη δικαιοσύνη — Δικαίωμα συνδρομής από δικηγόρο — Ισότητα των όπλων — Ευεργέτημα πενίας»

ΥΠΟΘΕΣΗ C-543/14: ΕΠΙΒΟΛΗ ΦΠΑ ΣΤΙΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ - ΕΡΩΤΗΜΑ ΒΕΛΓΙΚΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ


Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Cour constitutionnelle (Βέλγιο) στις 27 Νοεμβρίου 2014 – Ordre des barreaux francophones et germanophone κ.λπ. κατά Conseil des ministres
(Υπόθεση C-543/14)
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
Αιτούν δικαστήριο
Cour constitutionnelle
Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
Προσφεύγοντες: Ordre des barreaux francophones et germanophone κ.λπ.,
Vlaams Netwerk van Verenigingen waar armen het woord nemen ASBL κ.λπ.,
Jimmy Tessens κ.λπ.,
Orde van Vlaamse Balies,
Ordre des avocats du barreau d’Arlon κ.λπ.
Καθού: Conseil des ministres [Υπουργικό Συμβούλιο]
Προδικαστικά ερωτήματα
α) Είναι η οδηγία 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα του φόρου προστιθέμενης αξίας1 , σύμφωνη με το άρθρο 47 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σε συνδυασμό με το άρθρο 14 του Διεθνούς Συμφώνου για τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα και με το άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών, στο μέτρο που υπάγει στον ΦΠΑ τις δικηγορικές υπηρεσίες, χωρίς να λαμβάνει υπόψη, από την άποψη του δικαιώματος συνδρομής από δικηγόρο και της αρχής της ισότητας των όπλων, αν ο αιτών έννομη προστασία που δεν δικαιούται το ευεργέτημα πενίας υπόκειται ή όχι στον ΦΠΑ, δεδομένου ότι το ως άνω άρθρο 47 του Χάρτη αναγνωρίζει σε κάθε πρόσωπο το δικαίωμα να δικαστεί η υπόθεσή του δίκαια, τη δυνατότητα να συμβουλεύεται δικηγόρο και να του αναθέτει την υπεράσπιση και εκπροσώπησή του και το δικαίωμα δικαστικής αρωγής για όσους δεν διαθέτουν επαρκείς πόρους, εφόσον η αρωγή αυτή είναι αναγκαία για να εξασφαλισθεί η αποτελεσματική πρόσβαση στη δικαιοσύνη;

Πέμπτη, 24 Μαρτίου 2016

ΣτΕ 387/2016 (Ολομ.): Μέλη ΔΕΠ ΑΣΕΙ - Έννομο συμφέρον για την προσβολή της πράξεως εκλογής τρίτου προσώπου



Ανώτατα Στρατιωτικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα. Διαδικασία Εκλογής μελών Δ.Ε.Π.. Φύση ελέγχου εκ μέρους της πενταμελούς επιτροπής ενστάσεων του άρθρου 25 του ν. 3187/2003. Έννομο συμφέρον για την άσκηση ενστάσεως ενώπιον του αρμοδίου οργάνου στο πλαίσιο της διοικητικής διαδικασίας επιλογής για την πλήρωση δημόσιας θέσης.

Σάββατο, 19 Μαρτίου 2016

ΣτΕ 656/2016 (Ολομ.): Συνταγματική η κατάργηση οργανικών θέσεων διοικητικού προσωπικού των Πανεπιστημίων



Φύση Κυβερνητικού Συμβουλίου Μεταρρύθμισης. Νομοθετική εξουσιοδότηση. Υπεξουσιοδότηση. Κατάργηση οργανικών θέσεων. Διαθεσιμότητα υπαλλήλων. Πλήρης αυτοδιοίκηση Πανεπιστημίων. Έλεγχος κανονιστικών πράξεων της Διοικησης.

Πέμπτη, 18 Φεβρουαρίου 2016

ΣτΕ 396/2016: Προϋποθέσεις παραδεκτού ασκήσεως αιτήσεως αναιρέσεως - εξετάζονται αυτοτελώς για κάθε υπόθεση, ανεξαρτήτως της συνάφειας που εμφανίζει με άλλη υπόθεση



Απορριπτέα ως απαράδεκτη η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως, δεδομένου ότι οι προϋποθέσεις που τάσσονται με το άρθρο 12 παρ. 1 του ν. 3900/2010 εξετάζονται αυτοτελώς για κάθε υπόθεση, ανεξαρτήτως της συνάφειας που ενδεχομένως εμφανίζει με άλλη υπόθεση (ΣτΕ 2764/2014) και το αναιρετικό δικαστήριο δεν δύναται να εξετάσει αυτεπαγγέλτως λόγο για το κατ’ εξαίρεση παραδεκτό της αιτήσεως αναιρέσεως (ΣτΕ 2675, 464/2015, 1303/2014). Εξ άλλου, η τυχόν ύπαρξη ομοειδών αιτήσεων αναιρέσεως, οι οποίες δεν κατατίθενται κατά τον αυτό χρόνο από όλους τους διαδίκους δεν έχει ως αυτόθροη συνέπεια την ενιαία κρίση από το Συμβούλιο της Επικρατείας για όλες τις υποθέσεις με αυτεπάγγελτη λήψη υπ’ όψιν λόγου άρσεως του απαραδέκτου κατά το άρθρο 12 παρ. 1 του ν. 3900/2010 (ΣτΕ 164/2009, 688, 816/2015). Κατά τη μειοψηφήσασα, όμως, γνώμη, οι διατάξεις του άρθρου 12 παρ. 1 του ν. 3900/2010 υπαγορεύθηκαν ιδίως από την ανάγκη αποσυμφορήσεως του Συμβουλίου της Επικρατείας από μεγάλο αριθμό αναιρετικών δικών, στις οποίες δεν τίθενται σοβαρά νομικά ζητήματα ή τίθενται ζητήματα, τα οποία έχουν ήδη επιλυθεί, πλην η θέσπιση από το νομοθέτη του κανόνα του απαραδέκτου της παρ. 3 του άρθρου 53 του π.δ. 18/1989, όπως ισχύει, πρέπει να εναρμονίζεται με το θεσμικό ρόλο του Συμβουλίου της Επικρατείας, ως του ανωτάτου διοικητικού δικαστηρίου της Χώρας, το οποίο είναι επιφορτισμένο με τον έλεγχο της ορθότητας των αποφάσεων των τακτικών διοικητικών δικαστηρίων και την εξασφάλιση της ενότητας της νομολογίας, κατά τρόπον ώστε να μην παραμένουν στο νομικό κόσμο αποφάσεις των τακτικών διοικητικών δικαστηρίων αντίθετες με αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ 1524/2015, 1987/2015, 892/2015, βλ. και αιτιολογική έκθεση του ν. 3900/2010). Επομένως, κατά τη γνώμη αυτή, η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως, σύμφωνα με όσα ήδη εκτέθηκαν, πρέπει να θεωρηθεί ότι ασκείται παραδεκτώς από της προεκτεθείσης απόψεως. Παραπομπή στην επταμελή σύνθεση.

ΣτΕ 382/2016 (7μ.): Οι διαφορές από τις πράξεις τοποθετήσεως προσωρινών προϊσταμένων γενικών διευθύνσεων, κατά το άρθρο 5 του ν. 4275/2014, υπάγονται στην αρμοδιότητα του διοικητικού εφετείου



Κατά την έννοια των διατάξεων των άρθρων 1 (παρ. 1 και 2), 5 και 5Α 5 του ν. 702/1977 και ειδικότερα του άρθρου 1 , μεταξύ των υποθέσεων που δικάζονται σε πρώτο και τελευταίο βαθμό από το Συμβούλιο της Επικρατείας περιλαμβάνονται οι αιτήσεις ακυρώσεως που αφορούν την ανάθεση καθηκόντων για ορισμένο χρόνο «κατόπιν επιλογής» σε προϊσταμένους γενικών διευθύνσεων των υπηρεσιών του Δημοσίου και των νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου, εφόσον η ανάθεση των καθηκόντων αυτών διενεργείται κατόπιν ουσιαστικής αξιολόγησης και σύγκρισης των υποψηφίων υπαλλήλων και εφόσον τα καθήκοντα προϊσταμένου γενικής διεύθυνσης ανατίθενται για «ορισμένο χρόνο». Περαιτέρω, η απόφαση περί τοποθέτησης προσωρινών προϊσταμένων γενικών διευθύνσεων, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 5 του ν. 4275/2014, δεν συνιστά ανάθεση καθηκόντων προϊσταμένων γενικών διευθύνσεων για ορισμένο χρόνο και κατόπιν επιλογής, κατά την έννοια του άρθρου 1 παρ. 2 περ. στ΄ του ν. 702/1977, όπως ισχύει, καθώς, αφενός, η τοποθέτηση αυτή είναι προσωρινή και όχι για ορισμένη θητεία και, αφετέρου, η επιλογή των προς τοποθέτηση υπαλλήλων δεν γίνεται κατόπιν συγκριτικής ουσιαστικής αξιολόγησής τους, αλλά βάσει τυπικών κριτηρίων και επικουρικώς κατόπιν εκτίμησης της γενικής υπηρεσιακής εικόνας και των προσόντων τους. Συνεπώς, οι σχετικές διαφορές υπάγονται στην ακυρωτική αρμοδιότητα του διοικητικού εφετείου.

Τετάρτη, 3 Φεβρουαρίου 2016

ΣτΕ 215/2016 (Ολομ.): Προσβολή διατάξεως τυπικού νόμου - προϋποθέσεις ακυρωτικού ελέγχου


Όταν η εκ του νόμου ατομική ρύθμιση εννόμου σχέσεως ή καταστάσεως είναι εξαντλητική και δεν καταλείπεται στην εκτελεστική λειτουργία αρμοδιότητα για την έκδοση εκτελεστών διοικητικών πράξεων, ο ακυρωτικός δικαστής, τηρώντας τον κανόνα του άρθρου 95 παρ. 1 στοιχ. α΄ του Συντάγματος, αδυνατεί να ελέγξει ευθέως την, υπό μορφή τυπικού νόμου, ατομική ρύθμιση. Δύναται, όμως, στην περίπτωση αυτή, ενόψει των οριζομένων στο άρθρο 20 παρ.1 του Συντάγματος, το οποίο κατοχυρώνει το δικαίωμα παροχής δικαστικής προστασίας, μορφή της οποίας είναι και ο κατά το άρθρο 95 παρ. 1 στοιχ. α΄ του Συντάγματος ακυρωτικός έλεγχος, να δέχεται ως προσβλητή ενώπιον του κάθε πράξη οργάνου της Διοικήσεως η οποία εκδίδεται προς εκτέλεση των οριζομένων στον νόμο, έστω και αν η έκδοσή της δεν προβλέπεται ρητώς σ’ αυτόν. Τούτο δε διότι, άλλως, ο θιγόμενος από την ατομική ρύθμιση του νόμου και μη δυνάμενος να ζητήσει ευθέως την ακύρωσή της θα στερείτο του δικαιώματος για δικαστική προστασία, κατά παράβαση του άρθρου 20 παρ. 1 του Συντάγματος.
Εν προκειμένω, η προσβαλλόμενη διάταξη τυπικού νόμου αποτελεί ρύθμιση κανονιστικού περιεχομένου και όχι «εξαντλητική ρύθμιση ατομικού χαρακτήρα», όπως προβάλλουν οι αιτούντες. Απαράδεκτη η αίτηση ακυρώσεως.

Σάββατο, 30 Ιανουαρίου 2016

ΣτΕ 166/2016 (Ολομ.): Αντισυνταγματική η υπαγωγή σε φόρο κληρονομίας κατά το χρόνο θανάτου του κληρονομουμένου ακινήτων που έχουν κηρυχθεί απαλλοτριωτέα

Οι διατάξεις της παραγράφου 1 του άρθρου 25Α παρ. 1 του ν. 3842/2010 και δή τόσο το εδάφιο α΄, που υπάγει υποχρεωτικώς σε φόρο κληρονομίας κατά τον χρόνο θανάτου του κληρονομουμένου κληρονομιαία ακίνητα που έχουν κηρυχθεί απαλλοτριωτέα, όσο και το απολύτως συναφές επόμενο εδάφιο (β΄), πού τάσσει προθεσμία προς υποχρεωτική υποβολή σχετικής φορολογικής δηλώσεως στις υποθέσεις στις οποίες, εκ του νόμου, είχε μετατεθεί ο χρόνος φορολογίας, είναι, ως αντίθετες προς τις διατάξεις των άρθρων 4 παρ. 5 και 17 του Συντάγματος και 1 του Πρώτου Προσθέτου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ, καθώς και τις απορρέουσες από αυτές αρχές, μη εφαρμοστέες.

Δευτέρα, 25 Ιανουαρίου 2016

ΣτΕ 64/2016: Αρμοδιότητα ΣτΕ επί επενδυτικών διαφορών



Από τις διατάξεις των νόμων 3900/2010 και 4055/2012 συνάγεται ότι με την καταργητική διάταξη του άρθρου 110 παρ. 14 εδαφ. δεύτερο περ. α΄ του ν. 4055/2012 επανήλθε στην ακυρωτική αρμοδιότητα του Συμβουλίου της Επικρατείας η εκδίκαση των αναφυομένων από την εν γένει εφαρμογή της νομοθεσίας περί επενδύσεων διαφορών, οι οποίες, υπό το προϊσχύσαν του ν. 3900/2010 καθεστώς, είχαν χαρακτήρα ακυρωτικών διαφορών υπαγομένων στην αρμοδιότητα του Συμβουλίου της Επικρατείας.

Παρασκευή, 22 Ιανουαρίου 2016

Ν. Κονδύλη, "Σύγκρουση Δημοσίου και Ιδιωτικού Συμφέροντος στην προσωρινή δικαστική προστασία επί διοικητικών διαφορών"

Νικολάου Κονδύλη, "Σύγκρουση Δημοσίου και Ιδιωτικού Συμφέροντος στην προσωρινή δικαστική προστασία επί Διοικητικών Διαφορών" in Σύγκρουση, εχθρότης και δίκαιο,  επιμ. Ι. Στράγγα, Γ. Πρελορέντζου, Ι. Σαρμά, Θ. Μαυρομμάτη, Χ. Παλαιοθόδωρου, Δ. Πυργάκη, Μ. Τσαπόγα, εκδόσεις Σάκκουλα - Nomos Verlag - L' Harmattan, 2015, Πεπραγμένων τομ. 7Β, σελ. 1203-1248 // Νέα Κυκλοφορία.